Σε ψεύτικο δάσος γελάστηκε

                      να δώσει γιορτή στην ψυχή , 

                       μα η ασημόσκονη  έκρυβε 

                         ...την νεκρή του ζωή,

                       κι η μυρωδιά της αγάπης 

                       ...υπόσχεση  μοιρασμένη

                         Στο ρυθμό...του ταγκό

                    λόγια της πλάνης διπλό χορό!

                    Μα στης αλήθειας το χρώμα…

                  σιωπής  σταλακτίτες απ τα χείλη

              δώρο προσφέρει στην νεκρή του ψυχή

                  που την ντροπή χαρά τη βαφτίζει

                     ..κάθε καινούργια ανατολή

                                              (χαρισμένο σε κάποιον

                                               που μου είχε ζητήσει

                                            να γράψω κάτι για κείνον)

                                *όλα γίνονται για κάποιον λόγο και φυσικά

                             δεν σημαίνει πως ότι καταθέτουμε σε στίχους

                       έχει απαραίτητα αναδυθεί από την προσωπική μας ζωή