Σε σένα πάλι η σκέψη μου           και στη γλυκιά μορφή σου.          Πόσο μου λείπεις....σ`αγαπώ,            σήμερα είναι η γιορτή σου.                 
                      Σφάλισα τα μάτια μου                 και χόρεψα για σένα...         για τις χαρές που μου δωσες,               λουλούδια... ανθισμένα.             Για σένα που μου έμαθες                τον τρόπο ν`αγαπάω,                πάντα να χαμογελώ                ακόμα κι αν πονάω             
            Κι αν έφυγες απ`τη ζωή              εγώ σ`έχω κοντά μου.             Είσαι αστέρι φωτεινό         που λάμπει στην καρδιά μου.                    Αφιερωμένο στον Νονό μου    " `Άνθρωπο-Ηθοποιό-Συγγραφέα-Εκφωνητή(ΕΡΤ)-                       Λάτρη της ποίησης-κ.α"   http://www.youtube.com/watch?v=gsX_FnBgbvw                                (το αγαπημένο σου)                   

 

Πάλι τον δρόμο τον  γνωστό, της δείχνει η ζωή να πάει.

    Εκεί που η ψυχή σιωπά... δεν θέλει ... δεν ζητάει.

Εκεί που όλοι θέλγονται στης ομορφιάς τη φλόγα και

      δίνουν ευάλωτοι σκοπό για να χορέψει εκείνη.

 

 Έκρυψε σε όστρακο σκληρό την μαλακή καρδιά της

  και άρχισε τάχα να γελά... και την πιστεύουν όλοι.

     Τον ίδιο δρόμο τον γνωστό ξεκίνησε και πάει,

        τούτη όμως τη φορά δεν ταξιδεύει μόνη.

Έχει μαζί της μια σκιά που συμπληρώνει το μισό της.

    " Ένα μου" το ονόμασε και θα την συντροφεύει.

     Το πήρε από ένα όνειρο και το κρατά κοντά της. 

 

" Κοιτάζει τον δρόμο τον γνωστό με την... υγρή ματιά της "