Βαδίζει ολόγυρα στα δωμάτια

              και νοιώθει πως υπάρχει από τον ήχο

                των τακουνιών της που αντηχούν

              στο κενό μέσα της , εκεί που συναντά

          πάντα την αμφίβολη ύπαρξη της φαντασίας.

                  Οδυνηρή οπτασία που εύχεται

          να ήταν αληθινή για να πάψει ο στοχασμός

       να σφηνώνεται στο χάος της βροχερής νύχτας,

            μέσα της να κρυφτεί για να μην κρυώνει.

                   Ο νους προσπαθεί αδιάκοπα

                 να κατανοήσει ....να συμβιβάσει ...

                 μα η καρδιά γνωρίζει...βεβαιώνει.

       Με τα κατασκευάσματα της δικής της αλήθειας

              ανάβει και πάλι τη φλόγα της δράσης

                και πετά με τα φτερά της φωτιάς

                         ....εκεί που διαλέγει.

            http://www.youtube.com/watch?v=SNfLd5EAvmk