Τζωρτζίνα's profileΤζωρτζίνα PhotosBlogListsMore Tools Help

Τζωρτζίνα

"Ιδού εγώ καταντικρύ του μελανού φορέματος των αποφασισμένων Μοίρα των αθώων, πάλι μόνη, να σε στα Στενά ...!!! Μοίρα των αθώων, είσαι η δική μου η Μοίρα..." Ελύτης
This person's network is empty (or maybe they're keeping it private).

 

August 29

Η δύναμη της ψυχής

             Γη που γέννησες τα πρώτα μου λόγια,
                   τα πρώτα μου άγουρα όνειρα
             Είμαι εδώ , να ποτίσω την περηφάνια
                   που μου φύτεψες στα σωθικά
                    καθώς με θήλαζες από αυτή...
            τραγουδώντας μου την δύναμη της ψυχής
           όπως κι όταν μου έδειξες να χτίζω στίχους
          υμνώντας την αληθινή αγάπη ακόμα κι αν ζει
                    σε βραχώδη αιχμηρά μονοπάτια
              Είμαι εδώ για να πλύνω την φωνή μου
         ν`αλλάξει τις λέξεις ,τον ήχο στα ονειρά της
              Έτσι περήφανα να συνεχίσω και ΤΏΡΑ
              εκτρέφοντας υπομονές ωριμάζοντας τις
                       με το γυμνό μου χαμόγελο
                 και  τα ουρλιαχτά της επιθυμίας...
                      ας κυλούν απ` το βλέμμα...
 
                      (Χανιά 29 Αυγούστου 2009)


July 18

τι θα πει μπορώ...

               Ένα μωρό, μωρό παιδί χρόνια
                 έχει κρυφτεί στο σώμα μου...
               τρώει  μπογιές,καρδιές, φωτιές,
                 χιόνια και την κολώνια μου
                       Μέρα νύχτα κλαίει
                       δε με θες μου λέει
                τρέχει στην μπανιέρα γυμνό
                      λούζει τα μαλλιά μου
                       πλένει τα φιλιά μου
              βγάζει απ' την ψυχή μου καπνό

              Ένα μωρό-μωρό παιδί φως μου
                   για να με δεις το χτένισα
              κι αν μ' αγαπάς καιρό δως μου
                   ....δώρο στο γέννησα
                      Χρόνια ερωτευμένο
                        παραμυθιασμένο
                   μ' ένα μυαλουδάκι γερό
                    που όταν λέει πεθαίνω
                      τρέχω του μαθαίνω
                      τι θα πει μωρό μου...
                             ...Μπορώ
 
              (στίχοι:Λίνα Νικολακοπούλου)
June 30

Υπόσχεση μοιρασμένη

                     Σε ψεύτικο δάσος γελάστηκε

                      να δώσει γιορτή στην ψυχή , 

                       μα η ασημόσκονη  έκρυβε 

                         ...την νεκρή του ζωή,

                       κι η μυρωδιά της αγάπης 

                       ...υπόσχεση  μοιρασμένη

                            

                         Στο ρυθμό...του ταγκό

                    λόγια της πλάνης διπλό χορό!

                    Μα στης αλήθειας το χρώμα…

                  σιωπής  σταλακτίτες απ τα χείλη

              δώρο προσφέρει στην νεκρή του ψυχή

                  που την ντροπή χαρά τη βαφτίζει

                     ..κάθε καινούργια ανατολή

 

                                              (χαρισμένο σε κάποιον

                                               που μου είχε ζητήσει

                                            να γράψω κάτι για κείνον)

                                              

                                *όλα γίνονται για κάποιον λόγο και φυσικά

                             δεν σημαίνει πως ότι καταθέτουμε σε στίχους

                       έχει απαραίτητα αναδυθεί από την προσωπική μας ζωή   

 

                                 


April 03

Ο χρόνος στο ταξίδι της ζωής

           Ο χρόνος τους επαίνους της ίασης καυχιέται

                      καθώς υπερπηδά κάθε βάραθρο

                          ασήμαντο και σημαντικό

               Σε μυστικό αστέρι ταξιδεύει τ ανείπωτα

                         και στο τέλος του ορίζοντα

                 σέρνει τις μνήμες ασθενείς και σκυφτές

             Χειρουργός ονείρων με της σιωπής το νυστέρι

                      και απ την λάμψη του πόνου τους

            περίβλημα ντύνει να μην διαπερνούν μηνύματα

                          τις περιφραγμένες καρδιές

                  Όσα οι σκέψεις ζωγράφισαν κι άλλα

                         που οι καρδιές χρειάστηκαν… 

             τα παρέσυρε στης απόρριψης την αγχόνη

            Παράδοξα όμως …οι οδύνες του πνεύματος

                 σαν σταγόνες από διάφορες θάλασσες

                πάντα  ενώνονται για να κυοφορήσουν

                           την καινούργια δύναμη …

         πολύχρωμος καταρράκτης με γλυκές μελωδίες

              που σε καλεί σε νέες  στιγμές ευτυχίας….

                                ......στο ταξίδι της ζωής

                 

                         http://www.youtube.com/watch?v=hbyE1NSqbrE

                                      

                 

January 26

Ηθική χρεοκοπία

                            Με τα μάτια της ψυχής
                            τη ζωή αυτή αγκάλιασα
                       που αστίλβωτη την περπάτησα
                      στον κόσμο   του μη νοθευμένου
                   Μα την αδαμιαία περιβολή της ψυχής
                πρόωρα κλήθηκα να σκεπάσω σαν θέλησα
             να της γνωρίσω τον κόσμο του... " έτσι πρέπει "
                  Ο λαμπερός κόσμος του..." έτσι πρέπει " 
                               .... φορά προσωπείο
                Θνησιγενείς υποσχέσεις υπερπαρέχονται
                       αδιάφορες ...μέσα στο πάντα
         Η γλώσσα επιδέξια χρησιμοποιείται  σκοπεύοντας
                  το θάνατο,του άπιαστου,του ζηλευτού
            Το χέρι της περιέργειας σπρώχνει τον δρομέα
                 για να δει ...πώς πέφτουν οι περήφανοι
             Η αποστροφή ,τάχα το ενδιαφέρον ντύνεται
            την συνάντηση με τον έπαινο της καλοσύνης
                                 ...για μην χάσει
             Τα ιερά τέρατα της " γνώσης " του έρωτα,
                 ασύστολα αθώες ψυχές καθηλώνουν,
                  δενοντάς τις στα λιμάνια του ποτέ
                     Στον κόσμο του " έτσι πρέπει "
              καιροφυλαχτεί προμελετημένη προδοσία
                 αναδεικνύοντας την πλήρη πτώχευση
                          γενναίων αισθημάτων
                              που οδηγεί στην 
                             Ηθική Χρεοκοπία.
 
                         
January 19

Εξορία

                     Για τον καφέ που ποτέ δε θα πιούμε
                           Για το ότι δε θα δούμε ποτέ
                    ερωτευμένοι  τα χρώματα  της αυγής
                               Γι' αυτούς και για μας
                                   
                              Για τους δρόμους μας 
                        που ενώθηκαν ανεπαίσθητα
                      και για τις ρίζες που φύτρωσαν
                                   βαθιά μέσα μας
                 Για τα ίχνη που άφηνα στο βλέμμα σου
                  Για την επιμονή σου  που με τρόμαζε
                και για εκείνα που  πάντα μόνοι θα ζούμε
               ο ένας εδώ κι άλλος...δυο ανάσες πιο κάτω.
                
                           Για όλα αυτά ένα ποίημα...
                         και για μένα μονάχα η εξορία     
                      
                                          Ποίηση :Μίλτου Γήτα

                                           http://miltosgitas.blogspot.com/

January 14

Ο κήπος

                            Και να`μαι εδώ
                     αιχμάλωτος του λογισμού
                     παρατηρητής της ζωής μου
              Ο εστεμμένος την μοίρα των τυχερών
           θαυμασμού και εμπιστοσύνης ο μαγνήτης
                    Οπλισμένος με το χαμόγελο...
             ασπίδα αποδυνάμωσης του χειμώνα
                   απ'το κατοικιτήριο της ψυχής
           Ο μόνος οδηγητής της ζωής μου κι όμως
        παράδοξα δέσμιος μιας ατέλειωτης αναμονής
        Το ιερό ταξίδι σε'κεινο τον κήπο η Λύτρωση.
                Εκεί που η ψυχή μου αναπάντεχα
          συντονίστηκε με τη γέννηση του Όλου της
                Τότε που εισπνέοντας λαίμαργα ,
            απανωτά όλες τις Άνοιξες της ζωής,
       σαν να'ξερε πως δεν θα τις δει ξανά στο μετά
                 Εκεί άφησε τον καθρέφτη της...
              Ω!!! Θεέ μου όταν το χαμόγελό μου
            θα έχει διασχίσει όλους τους χειμώνες
                    θέλω να δω πάλι τον κήπο...
                     εικόνα θύμηση να κρατώ ,
                     γρήγορα να τον βρω ξανά ...
                     ... σ'άλλη ζωή σαν πάω.
  
                      

January 07

Η ντροπή κοιμάται...

                                                                
             Το χέρι της σημερινής νύχτας
                     κρατά την υπομονή μου.
            Αφουγκράζομαι ..."κατανόηση"τάχα
                  να δείχνουν οι άλλοτε λύκοι,
           που ψυχές μάσησαν , γεύση να δώσουν
          στην κατακτητική τους μανία, ανάπηρες 
           για να τις φτύσουν με την ίδια ευκολία
                 στον καιάδα που ...τους είχαν
                         από πριν ετοιμάσει.
        Η σιωπηλή μάχη που δίνει η υπομονή μου,
      ενάντια στο ξέσπασμα της είναι τρομαχτική.
             Αφουγκράζομαι σκοτεινές συνειδήσεις
           και νεκρές ψυχές να δοξάζονται και
            να χειροκροτούνται αυτή την ώρα,
        με το πεινασμένο τους για δόξα βλέμμα
       υπερήφανα απολαμβάνοντας κολακείες...
           μιας δεκάρας με τη ντροπή να ...
                      ...κοιμάται αιώνια.
         Σπεύδω να ξεκουράσω την ψυχή μου
        από την απέραντη αηδία που ένοιωσε ...
                        
              ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~    
        " μην φεύγεις θηρίο...έχω κι άλλο αίμα
                να σου δώσω για να παίξεις"
                (Βίλα Κομπρέ ..Aλέξης Σταμάτης)  



December 19

Τραγούδι μου

            Πότε λοιπόν θα ξεσπάσεις

                 χαρούμενο τραγούδι μου;

              τι σε κρατά και μένεις βουβό

                 μακριά από της ευθυμίας

                  και της χαράς τον ήχο

            όπως τ αηδόνι δίχως γλώσσα;

           Πότε θα ξεσπάσεις σαν βάλσαμο

       της διψασμένης οδύνης από την πληγή

                του χτες ..... του σήμερα;

        Τι σε φοβίζει σαν μένεις  ανέκφραστο

        και δεν ορμάς στου ήχου την παλαίστρα;

        Κι η καλοσύνη σου... αντίβαρο μες την

        κακότητα που αντικρίζεις με όψη αγνή.

      Της επιθυμίας μου θα  τεντώσω το τόξο

                να σπάσω τη σιωπή σου...

        κι ο τοίχος του φόβου σου σαν πέσει

        σε συντρίμμια...ελεύθερο να αναδυθείς 

         από την αγκαλιά ...που σε κοιμίζει.

  
                      
December 07

Μέτρησα

        Μέτρησα τις πιο βαθιές μας διαφορές
              κι ήταν η σχέση μας αυτές
             χάιδεψε τες αν τις δεις ποτέ.
 
         Κι έπειτα, το χρόνο μέτρησα να δω 
             αν προλαβαίνω να σου πω,
             από μένα πόσα δεν μπορώ.
 
             Ό,τι κι αν γίνει ένα να λες...
             πως μ'αγαπάς χίλιες φορές
             πως μ'αγαπάς χίλιες φορές
                      κι εγώ...εσένα
 
             Κι αν μείνει τ'όνειρο μισό
             κι αν το φιλί χαθεί κι αυτό
             ένα να λες σαν να'ναι χθες
             πως μ'αγαπάς χίλιες φορές.
 
        Έψαξα , έτσι ένα ψέμα σου να βρω
            να μην μπορώ να τ' ανεχθώ
              και δεν βρήκα ούτε ένα
     
        Κι έπειτα μέτρησα πάλι για να δω
             αν είν'τα λάθη μου εδώ
             και δεν έλειπε κανένα...
 
             Ό,τι κι αν γίνει ένα να λες
             πως μ'αγαπάς χίλιες φορές
             πως μ'αγαπάς χίλιες φορές
                     κι εγώ...εσένα
 
            Κι αν μείνει τ'όνειρο μισό
            κι αν το φιλί χαθεί κι αυτό
            ένα να λες σαν να'ναι χθες
            Πως μ'αγαπάς χίλιες φορές...

                              Στίχοι/ Νίκος Ζουδιάρης
                    Ερμηνευτής/ Ελευθερία Αρβανιτάκη
            http://www.youtube.com/watch?v=sigRCuxVPo4
 



November 28

Με τα φτερά της φωτιάς

                   Βαδίζει ολόγυρα στα δωμάτια

              και νοιώθει πως υπάρχει από τον ήχο

                των τακουνιών της που αντηχούν

              στο κενό μέσα της , εκεί που συναντά

          πάντα την αμφίβολη ύπαρξη της φαντασίας.

 

                  Οδυνηρή οπτασία που εύχεται

          να ήταν αληθινή για να πάψει ο στοχασμός

       να σφηνώνεται στο χάος της βροχερής νύχτας,

            μέσα της να κρυφτεί για να μην κρυώνει.

 

                   Ο νους προσπαθεί αδιάκοπα

                 να κατανοήσει ....να συμβιβάσει ...

                 μα η καρδιά γνωρίζει...βεβαιώνει.

        

       Με τα κατασκευάσματα της δικής της αλήθειας

              ανάβει και πάλι τη φλόγα της δράσης

                και πετά με τα φτερά της φωτιάς

                         ....εκεί που διαλέγει.

            http://www.youtube.com/watch?v=SNfLd5EAvmk

                         

October 30

Για σένα

         Το φως της ψυχής μου δυναμώνω

               τα όνειρά σου να φωτίζει...

     

              Τα βήματα του νου φτερώνω

          όπου κι αν είσαι να μη μου λείπεις

             

                  Στης μοίρας τα πανιά

           με την πνοή μου ρότα θα αλλάζω

                 τη λύπη μη συναντήσεις.

      

             Ακοίμητο φάρο τα μάτια μου

                οδηγό σε ασφαλή λιμάνια

      

             Ακτίνες ευχές απ`την καρδιά

                ασπίδα στα βήματα σου.

     

           Του ήλιου τη ζέστη σου φυλάω

                μέσα στην αγκαλιά μου

 

      και είμαι εδώ πάντα εδώ ... "Για σένα"

                  


October 23

Πλάσμα εξαίσιο

                 Τη φωτιά του φιλιού σου
            απλώνω το κορμί για να σβήσω
                κι απ'τη σάρκα πιο μέσα,
               στης ψυχής μου την άκρη
      ό,τι κρυμμένο το συντρίβει η ορμή σου.
                Σε παράδεισους κόσμους
                διαβατήριο η αγκαλιά σου.
                 πόσο χρώμα...σκορπίζει
                στην καρδιά η ματιά σου!
        Σαν μουσική απ'τα σπλάχνα της γης...
             τη νύχτα μαγεύει η φωνή σου.
                      Πλάσμα εξαίσιο...
              φως της καινούργιας μέρας
               λυτρωμένη ξεδιψάω ξανά
              στον έρωτα της πηγής σου...
          εγώ που ήμουν χρόνια... μαζί σου
 
                 (Αφιερωμένο στον μαζοχιστή που με ανέχεται 19 χρόνια...   
                                       επιμένοντας οτι του είμαι πολύτιμη.)
 
           
October 18

Άρωμα ζωής

              Δραπέτευσαν τα παγιδευμένα όνειρα
                 από την κάμαρα της προσμονής
                 Ξεφτίδια φαντάζουν τα παλιά 
            στείρα λόγια στο μήνυμα της αλήθειας.
               Χάθηκε η μονότονη ηχώ που μάταια
                 καλούσε απ`τον βυθό της ψυχής.
                   Του νου τα φαντάσματα που
                      σαν κύματα γεμάτα ορμή
                 ξεχύνονταν πίσω απ`το βλέμμα,
                 κι αυτά ξεψυχούν μη έχοντας
                   άλλη δύναμη να ξοδέψουν.
                Στης καρδιάς τον ναό ιερουργεί
                  πρωτοστατώντας ο έρωτας
                σαν κάτι θαυμαστό κι εξαίσιο
                         να συντελείται.
               Η εξόριστη ψυχή πίσω στο σώμα
                  επιστρέφει κι αναπνέει ξανά.....
                        το άρωμα της ζωής
 
                        <Μην στηρίξεις τα όνειρά σου στον ουρανό...
                                       γιατί κι εκείνος δεν στηρίζεται πουθενά...> 
 
                                        
October 08

Προτομή

                      Πέτρινη μορφή...

 

              Εικόνα μόνιμα απολιθωμένη.

                 Τη θεότητα της σιωπής

                θαρρείς πως αντικρίζεις.

 

          Σαν δώρο τον αναπαμό της ψυχής

               που απόκαμε να ταξιδεύει...

        με τρόπο μαγικό τον χρόνο αιχμαλωτίζει.

 

             Μοιάζει μ`εγκώμιο να εξιστορεί

  στα πνεύματα του ανέμου αυτό που κάποτε συνέβη...

     της βροχής το τραγούδι,της αστραπής το φως.

 

              Του πάθους μορφή κοιμωμένη...

          θυσία μένει εκεί ,το δέος να επιφέρει 

             στους νυχτερινούς προσκυνητές

                 .........οδοιπόρους.

October 02

Η κατάρα της λογικής

                                                             

    Ποτέ δεν θα΄θελα τέτοια κατάρα να με βρει...
         Κύκλωπας εστερημένος να'μαι,
               απ'το μοναδικό της μάτι
   που τον εξόρυξε μια"ασυνείδητη λογική"...
        δένοντάς τον με αόρατες αλυσίδες...
              μήπως αποτολμήσει κανείς
   να του ξεκλειδώσει το κελί της σιωπής του.
         Στην λογική του μηδενικού "κενού".
    Άβουλα υποταγμένος στην αυτονομία της
                   να τον διαφεντεύει.
                                  
        Ολόκληρη η πολιτεία του εγώ του
          περιφραγμένη σε τείχη θεόρατα,
     κολλημένη σε βράχους συμβατικότητας
   στις πληκτικές και μονότονες γειτονιές της.
 
  Ποτέ δεν θα΄θελα τέτοια κατάρα να με βρει.
  Το καταστάλαγμα της σκέψης,να εκλιπαρεί ...
    βροντοφωνάζοντας το μήνυμα της ψυχής,
         που της λογικής η ζυγαριά...
                        στο θάνατό της γέρνει.
                                                                      
    "Δίκαιε λόγε πόσο άδικο έχεις.."(Αριστοφάνης)
                                
September 26

*... ...*

θα   ε....  π.... δ....  μ..   ό,τι κι αν γίνει....Κόκκινο τριαντάφυλλο
September 13

Το παλιό ποδήλατο

Στεκόσουν ακόμα εκεί…μόνο
δίπλα από την καφετιά ξύλινη πόρτα,
με σκουριασμένα τα χρυσά της χερούλια .
  Σε είδα παλιό μου ποδήλατο….
στο πατρικό… όπου ερχόμουν
τα καλοκαίρια στο νησί.
  Έμοιαζες να με περιμένεις
από καιρό… με τα χορτάρια
να τυλίγουν την αναμονή σου.
  Κι ολόγυρά σου …οι φωνές μου…
τα γνήσια χαμόγελα μου…
τα τραγούδια που σου είπα.
  Στον ήλιο του μεσημεριού λάμπεις
κι ας σου κλέψαν το χρώμα οι χειμώνες.
Λάμπεις από τα αθώα όνειρα
που έκανα καθώς με ταξίδευες.
  Ήρθα  ξανά…να σου βάλω
καινούρια ροζ κορδέλα
που γράφει  <ευχαριστώ>
  Ευχαριστώ για τις τρεχάλες μας
στα μονοπάτια της χαράς…
ευχαριστώ που έχανες τον δρόμο
του  γυρισμού  και πλήθαιναν
 οι χτύποι της καρδιάς μου
 
Ευχαριστώ που με περιμένεις
  πάντα εδώ…   να μου θυμίζεις…
                           < ΕΜΕΝΑ>
 
    
July 18

Νοσταλγικός απόηχος

 

           Στιγμές , που του κόσμου οι θόρυβοι
             όλοι σβήνουν σαν τις αναζητάς…
             κι ο νους σου σε κεντρίζει ξανά
                    μαζί του να παλέψεις.
 
                Στιγμές ,που ρίχνουν δόλωμα ...
                    στης μνήμης τον βυθό.
      Μ` ένα χαμόγελο την ψυχή σου να ποτίσεις,
                    όταν η λύπη πλησιάζει.
 

                  Στιγμές, σταγόνες χαράς …

         που τρεμοπαίζοντας αναταράσσουν

               τους χτύπους της καρδιάς σου.

 

                  Στιγμές, φτερωτά δελφίνια

                  που ξεπηδούν μεγαλόπρεπα

                     από τον σκοτεινό βυθό…

 

    Στιγμές ,σειρήνες ..που αφέθηκες να λεηλατηθείς..

                  μα που σου γέμιζαν με ήχους....

                το σιωπηλό τραγούδι της ψυχής

 

 "Στιγμές, σύντροφοί σου που σου κρατούν το χέρι, στο ταξίδι της ζωής"

                         



June 11

* ... ... *

< s.e.ps.o.t.e.m.t.n >

May 26

!

          Πες μου εσύ που σκέπτεσαι σοφά,

 

            πώς μπορώ να μην εμπιστευτώ

         κανέναν… άπιστο προσκυνητή μου?

        πώς μπορώ μ ευχέρεια …να λησμονώ

           και πώς...στο άδικο να σιωπαίνω?

 

              κι αν οι κραυγές της σιωπής

                   ναυάγιο με κερνούν…

              να κρατηθώ σε σανίδα ζωής

              ή την άγκυρα  ν αγκαλιάσω?

 

           Εσύ που σκέπτεσαι σοφά πες μου,

     πώς μπορώ να μείνω με αψαλίδιστα φτερά

         και με ταχύτητα ευτυχίας … να πετώ,

                στου ζαφειρένιου ουρανού

                ….την βαθιά αγκαλιά?



May 20

............

                   Θαρρείς τον εγκατέλειψε

             η πειθαρχημένη σκέψη,

           και ατίθασα τρέχει αλλού...

               εκεί που αναζητάει .

         Μάταια με πείσμα προσπαθεί

              να την γυρίσει πίσω....

             κι έτσι για λίγο γεύεται

             εικόνες που αποφεύγει.

         Καλλιεπής γίνεται ο λόγος του

            σαν ψυχοψιθυρίζει....και

         παίρνει την λάμψη του έρωτα

               η σκοτεινή ματιά του.

         Μα τον νικά πάλι ο φόβος του

              μήπως χαθεί στη δίνη...

            <σφάλμα> το ονομάτισε

              και πίσω του τ αφήνει...            

May 12

!!!

           Τι χρώμα με ντύνεις βρε ζωή?

          Σε ποιον πίνακα θέλεις να ποζάρω

                 Τι ύφος θα έχει η σιωπή

         και πιο χαμόγελο πρέπει να φοράω

          Ποιο τίτλο θα μου βάλεις βρε ζωή

            Τι χρώμα θα χει η υπομονή μου

            Πόσο ψηλά θα βάλεις τη χαρά

      πόσο μακριά θα στείλεις την ψυχή μου


April 28

Σήμερα είναι η γιορτή σου

 
                Σε σένα πάλι η σκέψη μου
           και στη γλυκιά μορφή σου.
          Πόσο μου λείπεις....σ`αγαπώ,
            σήμερα είναι η γιορτή σου.
                 
                      Σφάλισα τα μάτια μου
                και χόρεψα για σένα...
         για τις χαρές που μου δωσες,
               λουλούδια... ανθισμένα.
             Για σένα που μου έμαθες
               τον τρόπο ν`αγαπάω,
                πάντα να χαμογελώ
                ακόμα κι αν πονάω
             
            Κι αν έφυγες απ`τη ζωή
              εγώ σ`έχω κοντά μου.
             Είσαι αστέρι φωτεινό
        που λάμπει στην καρδιά μου.
 
                   Αφιερωμένο στον Νονό μουΚόκκινο τριαντάφυλλο
    " `Άνθρωπο-Ηθοποιό-Συγγραφέα-Εκφωνητή(ΕΡΤ)-
                       Λάτρη της ποίησης-κ.α"
 
  http://www.youtube.com/watch?v=gsX_FnBgbvw      
                          (το αγαπημένο σου)
                   



April 15

an.m.a.m.p.a.f.f

        *#######*
      #############
    ###############
   #################             **##**
   ##################         ########## 
    ##################      ############# 
     #################*_###############
       #################################
         ###############################
           #############################
             ##########################
               ########################
                 *#################### 
                  *##################                
                     *###############
                        ############
                         ##########
                          =#######
                           ######
                            ####
                             ###
                              *
 
 
 
 


 
 
Photo 1 of 15
     
Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
2 days ago
Free Image Hosting Upload Photos View Photos
Μια γλυκιά καλησπέρα και απ μένα!

Καλό και χαρούμενο Μήνα να έχουμε με πολλά πολλά χαμογελάκια!
Σε ευχαριστω πολύ πολύ για τα σχολιάκια σου!να σαι καλά!
Συγνώμη που άργησα να σου απαντήσω αλλά έλειπα.
Καλο και ήσυχο βραδάκι να έχεις!
4 days ago
4 days ago
4 days ago
Vasso H.wrote:


Parlare...
senza aver niente da dire
comunicare in silenzio
i bisogni dell'anima
dar voce alle rughe del volto,
alle ciglia degli occhi,
agli angoli della bocca.
Parlare... tenendosi per mano!
Tacere... tenendosi per mano!
Paul Eluard
 

 

Μιλάμε...
χωρίς να'χουμε τίποτα να πούμε,
μοιράζοντας στη σιωπή
τις ανάγκες της ψυχής
δίνοντας φωνή στις βαθειές ρυτίδες
πίσω απ'τα ματόκλαδα,
και στις γωνίες των χειλιών...
Να Μιλάμε...
αγγίζοντας τα δαχτυλά μας!
Να Σιωπούμε,
σφίγγοντας τα χέρια μας!

Paul Eluard
(μεταφ. Lunapiena)
 

Oct. 31
Oct. 31
Aeolos ...wrote:
Eίναι μεγάλο πράγμα, ένας άνθρωπος που είναι όμορφος απ' έξω, να είναι το ίδιο κι εντός του...
Να είσαι καλά φιλενάδα. Σ' ευχαριστώ...
Να έχεις ένα όμορφο Σαββατοκύριακο.
 
 
Oct. 30
Μια γλυκια γλυκιά καλημέρα και πολλές ευχές για μια υπέροχη μέρα
και εν συνέχεια ένα τέλειο Σ/Κ
καλα να περνάς και να χαμογελάς! Ο Γελαστούλης χαμογελάει πλατιά






Oct. 30

 

 

 

 
Las hechiceras y brujas
se alistan a preparar
pócimas y sortilegios
para empezar a embrujar

Es una noche de fiesta,
es una noche de magia,
no es una noche cualquiera
la que se espera con ansias.

Mil disfraces de colores,
calaveras por montones
hadas, sueños, ilusiones
alegrando corazones.

Niños llenos de emociones,
tocan puertas y rincones
con calabazas sonrientes
esperando complacientes
por dulces, confeti y flores.

Es el día de las brujas
que montadas en escobas
buscan que la luna llena
ilumine sus jorobas.

Vivamos con alegría
en nuestra casa Shoshan
entre risa y Poesía,
este gran día de fiesta
que nos invita a gozar.

Autor: Mujer de Espuma

                             

 

                                                       

 

                                                                                      

 

Oct. 29
Oct. 22
Oct. 14
Oct. 13
MARIA PAPAwrote:
sweet dreams bear hugsγλυκιά μου!!!!
Oct. 12
Oct. 12
Vasso H.wrote:
ΚΑΛΗ Σου Ημέρα... και ΚΑΛΗ Βδομάδα... μάτια μουΑγκαλιά προς τα δεξιά
μια αγκαλιά μεγάααααααααλη...
Oct. 12
Oct. 11
Oct. 9
Oct. 8
Vasso H.wrote:
καλή σου νύχτα... μάτια μουΑγκαλιά προς τα δεξιά
Oct. 7
Oct. 6
Mάριοςwrote:
Wallpaper image: Castle, Fantasy Art, Mixed Media, Computer desktop digital fantasy art wallpaper gallery modern computer artwork sample.
Oct. 4
Mάριοςwrote:
Wallpaper image: A Wild Moon, Fantasy Art, Mixed Media, Beast dark creature living thing Expression impressive exciting Fantasy dream appearance expressive vision, animal, rearing, horseback, horse, pose, lightning, weather, action visualization fairytale Nature, silhouette, sky, night, outside.
Oct. 4
Mάριοςwrote:
Oct. 4
Oct. 3
MARIA PAPAwrote:
Oct. 2